EGUZKIA SARTZEAN
Eguzkia sartzean,
itsasoak urrezko bidea,
egunaren azken argiak besarkatzen du mundua.
itsasoak urrezko bidea,
egunaren azken argiak besarkatzen du mundua.
Harkaitzean eserita,
olatuen doinu goxoan,
isiltasunak hitz egiten du,
eta bihotzak amets egiten.
Zeruaren azken koloreak,
itsasoaren gainean dantzan,
egunari agur esanez,
gauari ateak zabaltzen.
Eguzkia sartzean,
une bakoitza altxor bihurtzen da,
eta itsasoaren aurrean,
bizitza bera poema da.

No hay comentarios:
Publicar un comentario
Nota: solo los miembros de este blog pueden publicar comentarios.