"Standby" GAUERDIKO POEMAK - XVII

IZARREKIN AMETSETAN

Izar bati begira bizi da,

beti zain, itxaropenari helduta.

Gauez ginebra edaten du,

harekin elkartzeko asmoz.

Bere buru-hezurrarekin egiten du amets,

eta txakur bat dator, hura eramatera.

Amesgaiztoak urruntzen ditu,

zulo batean utziz

lore hori batzuk,

haren ilea gogoratzeko.

Harekin amets egiten du,

eta infernuan haren zain badago,

zure suan urtu nahi nuke,

argizarizkoa banintz bezala.

Maletak egin aurretik,

eta bizitza nasen artean igaro aurretik,

saguak sartzen uzten ditu,

norbaitek haren zain egon dezan.

Bere adatsarekin egiten du amets,

eta haizea dator, hura eramatera.

Eta ordutik hona,

burua hegan egin nahian baino ez dauka.

Garagardo horia edaten du,

haren ilea gogoratzeko.

Izarrak amets egiten du,

beti zain, itxaropenari helduta.

Botila berriro hartzen du,

eta gauak esna igarotzen ditu.

Harekin amets egiten du,

eta infernuan haren zain badago,

zure suan urtu nahi nuke,

argizarizkoa banintz bezala.

Izarrak amets egiten du,

beti zain, itxaropenari helduta.

Botila berriro hartzen du,

gauak esna igarotzen ditu.

Beti zain, itxaropenari helduta.

Beti zain, itxaropenari helduta.

Beti zain, itxaropenari helduta.

Zorabio ematen dit puntu hilak eta atzera-martxak,
auto-ilaren artean bizitzeak,
balazta automatikoek eta gasolio-usainak.

Larritu egiten nau begiraden gurutzatzeak,
hitzen noranzko bikoitzak
eta semaforoen keinu lizunak.

Presak eta estilo falta dira nire hondamendia,
nahitaezko bideak,
igande arratsaldeak,
eta baita lerro zuzenak ere.

Amorrarazi egiten naute zalantzarik ez dutenek,
eta beren idealak besteen gainetik jartzen dituztenek.

Nekatu egiten nau hainbeste trafikoak,
hainbeste zentzugabekeriak,
itsasoaren aurrean geldi,
mundua biraka ari den bitartean.

ROBE, siempre ROBE, 

ROBE, para siempre ROBE.

ROBE, eterno ROBE.