Haixeder
Beti zain, beti bila
lunes, 16 de noviembre de 2026
Con sólo una sonrisa...
domingo, 15 de noviembre de 2026
¡¡¡A fuego con GALIPA!!!
Emaitzei dagokienez, astea ez zen ondo hasi: aste barruan jokatutako hiru partidak galdu genituen, eta ostiralean, berriz, zortzi partidatik hiru besterik ez genituen irabazi. Horrenbestez, larunbata balantze kaskarrarekin hasi genuen: hiru garaipen eta zortzi porrot.
Zorionez, larunbatean Mungian (Maldonado anaiak gomazko paletan) eta Zaratamon (Silver-Arkaitz frontenisean) jokatutako bi partidak irabazi genituen. Horrela, emaitzak zertxobait hobetu genituen, bost garaipen eta zortzi porroteko balantzea lortuz, igandean jokatu behar genituen lau partiden zain.
Eskola kiroleko bi garaipenek, Bakion eta Zierbenan lortutakoek, egoera hobetu zuten. Zazpi garaipen eta zortzi porrot genituen jada, fronteniseko derbia alde batera utzita; izan ere, gure klubeko bi bikote elkarren aurka aritu zirenez, garaipena eta porrota etxean geratu ziren.
Eta horrela iritsi ginen igande arratsaldera, aste osoko 17 partidetako azken neurketaren atarian. Ibai Perez eta Ander Seoanek gomazko paletan Elorrioko Hori Hori A taldearen aurka lortutako garaipenari esker, ostiralean oso beltz ikusten genuen astea beste modu batera amaitzea lortu dugu: zortzi garaipen eta zortzi porrot, gehi derbiko garaipena.
Zierbenako Galiparen bandera eta armarria harrotasunez astindu ziren Argentinako Munduko Txapelketan, gure koloreak, gure nortasuna eta Galiparen bihotza mundu osora eramanez. Eskerrik asko Mateo Billorou, Román Maldonado, Ibai Perez eta Agustín Maldonado!!!
Aurreikusi nuen nire seigarren zentzua ohartarazten ari zitzaidala: aurtengoa urte gogorra izango zen klubarentzat. Entrenatzeko ordu gutxi izatea, pilotari kopurua murriztea, pilotarien erabilgarritasunean izandako eragozpenak, Munduko Txapelketara joandako nazioarteko pilotariak, gure klubari kalte egiten dioten eta mesede egiten ez dioten erabaki eta araudiak, jarrerak... Horrek guztiak oso koktel negatiboa osa zezakeen.
135 partida (123 federatu eta 12 eskola kirolekoak).
72 garaipen.
57 porrot.
+ Galipako bikoteen arteko 6 derbi.
Ya anticipé que mi sexto sentido me estaba avisando de que este año iba a ser un año duro para el club: escasas horas para entrenar, reducción del número de pelotaris, impedimentos en la disponibilidad de los pelotaris, internacionales que se iban al mundial, decisiones y reglamentos que perjudican y no favorecen a nuestro club, actitud... todo junto podía ser un cóctel altamente negativo.
72 victorias.
57 derrotas.
+ 6 derbis entre parejas de Galipa.
Oraindik bide luzea dugu egiteko, Bizkaiko Txapelketa Gabonak arte ez baita amaituko. Partida asko ditugu oraindik aurretik. Datorren astean, esaterako, 18 partida jokatuko ditugu. Gabonak baino lehen 200 partidara hurbilduko gara; beraz, oraindik badugu mendiko azken aldapa igotzeko.
Eutsi, Galipa! Tontorrera iritsi arte, lanean eta borrokan jarraituko dugu!
viernes, 13 de noviembre de 2026
Cartelera Galipa en Zierbena
Aurrera, Galipa! Partida bakoitzean, ilusioa, ahalegina eta talde-giroa. Elkarrekin, urrunago! GORA GALIPA!
martes, 10 de noviembre de 2026
Lo que el viento no pudo llevarse...
jueves, 5 de noviembre de 2026
Itxurazko munduan, benetako izatea
Zein sakona den Franz Kafkaren
gogoeta hau:
«Nire buruaz lotsatu nintzen,
konturatu nintzenean bizitza maskara-festa bat dela eta ni nire benetako
aurpegiarekin bertan parte hartu nuela».
Kafkak gogorarazten digu zein
zaurgarri bihur gaitezkeen benetakoak izateagatik, itxurakeriaz beteriko mundu
honetan. Asmoak ezkutatzen dituzten aurpegiz, mina disimulatzen duten
irribarrez eta dena esaten ez duten hitzez inguratuta bizi gara. Eta,
bat-batean, oharkabean, gure benetako aurpegia erakusten dugu: maskararik gabe,
agerian, garen bezalaxe.
Ausardia-ekintza da, baina
inozentzia-puntu bat ere badu; izan ere, itxurakerien dantza horretan,
benetakoa izateak gaizki ulertuak, minduak edota baztertuak izateko arriskua
dakar.
Lotsa kontraste horretatik sortzen da: batzuek beren ahuleziak ezkutatzen dituzten bitartean, guk geureak agerian uzten ditugu. Agian, lotsa hori ez da ahulezia, indarra baizik. Benetako aurpegiarekin parte hartzea hipokrisiaren aurkako oihu isila da, benetakotasunak baduela inongo maskarak imitatu ezin duen distira gogorarazten digun mezua.
Qué profundo fue cuando Franz Kafka escribio:
"Sentí vergüenza de mi mismo cuando me di cuenta de que la vida es una fiesta de máscaras y yo participé con mi rostro verdadero."
Kazka nos recuerda lo vulnerable que es ser auténtico en un mundo lleno de apariencias. Vivimos rodeados de rostros que esconden intenciones, de sonrisas que disimulan dolor, de palabras que no lo dicen todo. Y, entonces, sin aviso, mostramos nuestro verdadero rostro, sin máscaras, expuesto, real.
Es un acto de valentía, pero también de ingenuidad, porque, en medio del baile de las apariencias, ser genuino es arriesgarse a ser incomprendido, herido o, incluso, rechazado.
La vergüenza nace del contraste: mientras unos protegen sus fragilidades, nosotros mostramos las nuestras. Porque, tal vez, esa vergüenza no sea debilidad, sino poder. Participar con el rostro verdadero es un grito silencioso contra la hipocresía, un recordatorio de que la autenticidad tiene un brillo que ninguna máscara puede imitar.
miércoles, 4 de noviembre de 2026
67 urterekin...
martes, 3 de noviembre de 2026
Bizitzan, bost norabidetan begiratu
Japoniar esaera zahar batek dio bizitzan bost norabidetan begiratu behar dugula. Eta, barru-barrutik ulertzen duzunean, bizitzeko modu eder bat aurkitzen duzu.
Begiratu aurrera, zure ametsak non dauden ez ahazteko, eta bihotzak marraztutako bidea gal ez dezazun.
Begiratu behera, zure bidean inor zapaldu ez dezazun, zure urratsak sendoak izan arren, gogoratu besteen bihotzak ere zureak bezain hauskor direla.
Begiratu alboetara, zure ondoan nor dagoen benetan ikusteko; ekaitzak jotzen duenean alde egiten ez duena, isiltasunean ere zurekin geratzen dena, eta zure poza bere egiten duena.
Eta begiratu gora, bizitza ez baita beti guk amestu bezala gertatzen. Batzuetan, beste bide batzuk marrazten ari garen bitartean, bizitzak berak eskaintzen dizkigu une ederrenak, besarkadarik sakonenak eta inoiz ahaztuko ez ditugun oroitzapenak.
Izan ere, bizitza ez da soilik noraino iristen garen, baizik eta bidean zenbat maite dugun, zenbat ikasten dugun eta zenbat bihotz ukitzen ditugun.
Eta, azken batean, bizitzaren edertasuna ez dago helmugan, bidean aurkitzen dugun horretan baizik.
Hay una reflexión japonesa que dice que en la vida hay que mirar en cinco direcciones: Hacia delante, para no olvidar hacia dónde vas. Hacia atrás, para recordar de donde vienes y todo lo que ya superaste. Hacia abajo para no pisotear a nadie mientras avanzas. Hacia los lados, para saber quién camina contigo de verdad. Y hacia arriba para no olvidar que existe un dios... (¿?)
Bizitzaren irakaspenak
Jakintsu batek behin esan zuen:
"¿Dónde están los besos que te debo? ("Salir" - Extremoduro) GAUERDIKO POEMAK - XIX
lunes, 2 de noviembre de 2026
"La vereda de la puerta de atrás" GAUERDIKO POEMAK - XVIII
me la he pasado entera
buscando el siguiente escalón
convencido que estás en el tejado
esperando a ver si llego yo".
mi ejército no tiene banderas, solo un corazón
condenado a vivir entre maleza
sembrando flores de algodón".







.png)






































