lunes, 15 de junio de 2026

GURENE-LORE, txapeldunordeak TXIBERRIn

La pala te engancha, te aporta, te reconforta, te motiva, te abre retos y te genera nuevas amistades, distintos rivales, te apetece jugar en campeonatos y en frontones que hasta  ahora no conocías... es una aventura que  quieres vivir.

Las neskak de GALIPA están en esa ola deportiva. Muchas de ellas han empezado a jugar  con licencia federativa esta misma temporada, pero ya se inscriben y participan en torneos tradicionales con la pelota de tenis: Intxaurdi, Sanfuentes, Txiberri, Saniko, Mamariga... y visten las camisetas del club, se identifican con una equipo, van haciendo camino y decorando su vitrina con txapelas, medallas, trofeos, fotografías y recuerdos...


Bat-batean, edo pixkanaka, konturatzen zara beste maitasun bat duzula zure bizitzan:  palaz jokatzea. GALIPAk aurkeztu zizun. GALIPA zure maitasun berri horren aita eta ama da. Ez ahaztu inoiz eta errespeta ezazu.

GALIPA bihotzean


Siempre que juega un pelotari de GALIPA, quiero que gane. Sé que siempre no es posible, pero yo siempre lo deseo. Es mi sentimiento, mi pasión por algo de lo que siento parte. Es igual que juegue Aimar, Gurene, Garazi o Ander Seoane; yo siempre  quiero que GALIPA gane. Vivo cada tanto,  me pongo nervioso,  sufro... da igual que juegue Uriarte o Ibai Perez, si es de GALIPA, es importante para mí.

En el frontón del kiroldegi de Zierbena no me pierdo ni un solo partido de GALIPA, casi 300 al año. Organizo mi vida y mis días para poder estar siempre.  El resto de cosas ya haré cuando ninguno de ellos juegue. Da igual que sea viernes, martes o  domingo. Y me gusta  sacar fotografías y guardarlas en mi baúl de recuerdos, ¡qué importa que le tenga a rebosar!, y siempre anoto el resultado, el día, la hora, el juez, los nombres de sus rivales y club... porque es la historia de mi club y yo llevo a GALIPA  bihotzean. Sé que a casi nadie le importa, pero a mí, sí.  Sea Alazne, sea Silvia, sea Prieto, sea Ego, sea David o sea Alkorta. Yo quiero ir a verles jugar, y deseo que ganen, soy su más fiel seguidor. 

Román Maldonado jugando a pala corta o Adrian jugando a frontenis, o Leire Etxaniz a paleta  goma. Tengo tanta suerte de poder verles jugar, de verles vestir la camiseta de GALIPA

No me importa la categoría. Veo a Aitor Maeztu, Unai Duoandikoetxea, Unai Sojo y Asier Ramos en 1ª y a Lore, Ainara PL y Leire G  en la categoria que jueguen. Todos son importantes para mí. Y jueguen a lo que jueguen, a mí no me  aburre ninguna modalidad. Si juegan  Silver, Arkaitz, MarcosErlantz y Javi  a frontenis, yo voy al frontón. Si juega Agus Maldonado, Del HornoLeo o Fakun a paleta cuero o pala corta, yo voy al frontón. Y si juega Iris TS a paleta  goma o Nagore, Goizalde, Esti, Mari... a pala tenis, yo también voy al frontón.

Cuando ganan es como si ganara yo. Y cuando pierden, yo siento que he perdido. Si Goiko gana, gano yo. Si Serrano pierde, pierdo yo.

Muchos no lo entienden. Para unos soy un loco, para otros un insoportable, unos me odian y algunos me quieren... GALIPA es lo que me importa, yo debo defenderla, cuidarla, mimarla, protegerla... mantenerla en pie, para los que la quieren  disfruten y los que la desprecian sufran. Ese es mi partido.
Tengo tanto que escribir...
tengo tanto que contar...
y tengo tanto para hacer...
...que voy a necesitar mucho tiempo.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...