"¿Dónde están los besos que te debo? ("Salir" - Extremoduro) GAUERDIKO POEMAK - XIX

Zu, hainbeste zalantzaz nazkatuta,

ni, haizeari galdezka aspertuta.

Zu, ilargia non ezagutu nuen galdetzen?

Ni? Zer demontre egiten dudan denborarekin?

— Atera, edan, betiko kontuak,

mila marra sartu, jendearekin hitz egin,

ohera iritsi eta... arraioa, zer kaka!

zu gabe.

Lurretik ere ez dut zapaltzen,

hodeiak ere ikaratuta ihes doaz.

Ez dakit zure muxuak diren

ala gorantz naraman tripi hau.

Jada ez dut ezer gogoratzen,

dena kolorez beteta zegoen.

Non ote daude muxuak?

— Loreek bereganatu dituzte.

Atera, edan, betiko kontuak,

mila marra sartu, jendearekin hitz egin,

ohera iritsi eta, arraioa, zer kaka,

zu gabe.

Eta hurrengo egunean...

Etxera iristean, agurtzen naute:

— Aizu! Nora zoaz, kabroi?

Non sartu zara?

— Ziurtatzen dizut ez naizela gehiegi ibili,

ez dudala denbora alferrik galdu,

gastatu egin dudala,

honetan:

Atera, edan, betiko kontuak,

mila marra sartu, jendearekin hitz egin,

ohera iritsi eta, arraioa, zer kaka,

zu gabe.

Eta hurrengo egunean...

Batzuentzat bizitzea galopatzea da,

orduz, minutuz eta segundoz

harriztatutako bide batean barrena.

Ni apalagoa naiz,

eta segundo baten azken hasperenetik

sortzen den olatuak

kulunkatuta eramatea baino ez dut nahi,

hurrengora arte.

ROBE, siempre ROBE, 

ROBE, para siempre ROBE.

ROBE, eterno ROBE.